Engineer

เซ็งว่ะวานนี้กรูส์ใช้เน็ตไม่ได้

 

 

 

แม่มีเงินไม่เท่าไร  ให้ลูกเป็นค่ารถไฟ  เพื่อไปเรียนต่อ
         

 ส่งลูกที่สถานนี  รถไฟชั้น 3 คงพอ  ค่ารถที่แม่มี
                                   
ฝากใจไว้กับบ้านนา   แต่ตัวฉันต้องจากลา  ไปพร้อมรถไฟสายใต้

หยาดเหงื่อที่แม่เสียไป  เปลี่ยนมาเป็นค่ารถไฟ  แลกใบปริญญา
      
จะไม่ลืมน้ำตาของแม่ที่รินไหล  เหงื่อท่วมกายส่งลูกได้จนถึงวันนี้
    
จะตั้งใจเล่าเรียน  เป็นลูกที่แสนดี  ให้แม่นี้ได้ภาคภูมิใจ
                            
ลูกมีเงินไม่เท่าไร  แต่พอเป็นค่ารถไฟ  กลับคืนบ้านนา
              
สี่ปีที่มันผ่านไป  กลับมาพร้อมใบปริญญา  เอามาฝากแม่
                   

รถไฟเทียบชานชลา  ลูกกอดแม่ทั้งน้ำตา  แม่จ๋าปริญญาฝากแม่